Nasze Radio Logos nadaje. Program na 24.08.2016: Prof. T. Marczak: Przemówienie pod Konsulatem Niemiec - godz. 1:00, 10:00, 19:00, 24:00. Janusz Dobrosz: Polityczno prawne aspekty układu poczdamskiego - godz. 1:30, 10:30, 19:30. Prof. M. Dyżewski: Muzyczny ogród Panny Maryi - godz. 2:00, 11:00, 20:00. Prof. R. Szeremietiew: Geocywilizacyjne zagrożenia dla bezpieczeństwa Polski, cz. 1 - godz. 3:00, 12:00, 21:00. Prof. T. Marczak: Perspektywy rozwoju kwestii ukraińskiej, cz. 1 - godz. 3:30, 12:30, 21:30. Prof. T. Marczak, cz. 2 - godz. 4:35, 13:35, 22:35. L. Żebrowski: Zdrajcy i Bohaterowie, cz. 1 - godz. 6:00, 15:00. L. Żebrowski: Zdrajcy i Bohaterowie, cz. 2 - godz. 7:15, 16:15. Dr S. Krajski: Polska i masoneria. W przededniu wielkiego krachu, cz. 1 - godz. 8:00, 17:00. Dr S. Krajski, cz. 2 - godz. 9:30, 18:30. Między audycjami muzyka.
Nasze Radio Logos - ramówka

Ostatnie komentarze
Z działu "Aktualności":
oraz z pozostałych stron:


Polecane artykuły
Najnowsze artykuły

Tagi

Aktualności

  

Według oświadczenia Georgea Franklina, inspirowanego przez Rockefellera, sekretarza komisji dla Stanów Zjednoczonych i Kanady, opublikowanego w magazynie włoskim: „Komisja Trójstronna była pomysłem Dawida Rockefellera, ale prawdziwym architektem tej idei był Zbigniew Brzeziński. Wedle Brzezińskiego pożyteczne jest utworzyć: grupę o mocy intelektualnej i finansowej, najsilniejszej jaka kiedykolwiek istniała na świecie, a prace Komisji Trójstronnej mają dążyć w kierunku systemu światowego, który rozciąga się równomiernie we wszystkich częściach świata, gdzie władza jest w rękach komunistycznych rządów.
14.02.2013r.


     W 1970 Zbigniew Brzeziński opublikował książkę pt.: „Between two ages” (Między dwoma epokami), w której postulował rozwój społeczeństw rozwiniętych krajów zachodnich pod przewodnictwem trzech państw: USA, Europy i Japonii, nazywanych przez niego „filarami” To z nim utożsamia się nazwę Komisji Trójstronnej bo jeśli połączymy je linią otrzymamy wielki trójkąt. Komisja założona czy też zebrana z inicjatywy Dawida Rockefellera, właściciela potężnego Chase Manhattan Bank, założyciela CFR, inicjatora Bilderbergu i stu innych instytucji finansowych, które prowadzi z Maxem Konhstamem, dawnym prezydentem Komitetu Jean Monnetem i z George Franklinem jest siostrzaną instytucja do Grupy Bilderberga.

     Oficjalny początek Komisja datuje na marzec 1973 r. gdy odbyła się konferencja europejsko-amerykańska, której końcowe wnioski zalecały: „utworzyć między Ameryką i Wspólnotą Europejską otwarty i szczery dialog na temat wszystkich podstawowych problemów i metod ożywienia kontaktów." Formalnie Komisja Trójstronna zaczęła działać od lipca 1973 r. Tworzy ją 200 starannie dobranych osób, które spotykają się cyklicznie co 9 miesięcy. Na czele organizacji stoi Komitet Wykonawczy składający się z 32 osób i zbierający się 2 razy w roku. Członkowie Komisji Trójstronnej reprezentują różne środowiska: międzynarodowe banki, korporacje finansowe, gałęzie przemysłu o charakterze wielonarodowym, osoby pochodzące ze środowisk politycznych, intelektualnych i z instytucji środków masowego przekazu. Wszystkie wywodzą się z trzech rozwiniętych rejonów świata: USA, Europa (głownie z Niemiec) i Japonii.

     Pierwsze zebranie Komitetu Wykonawczego miało miejsce w Tokio, 23 października 1973 r. Na nim to japońscy członkowie Klubu zwrócili uwagę za potrzebę zachowania ostrożności w deklaracjach i publikacjach komisji, dlatego powstanie Komisji Trójstronnej zostało ogłoszone przez środki przekazu w taki sposób, aby zbytnio nie zainteresować tym faktem opinii publicznej. Następne spotkania również zasygnalizowano tylko enigmatycznymi, suchymi i krótkimi komunikatami. Oczywiście nie można tu mówić o tajności ale każdorazowo informacje o obradach podawane są w sposób niezmiernie ogólny i oględny. W zasadzie dopiero wybór na członka Komisji Trójstronnej Jimmy Cartera spowodowało zainteresowanie środków masowego przekazu tą organizacją.

     Siedziba tego potężnego, elitarnego klubu znajduje się budynku Fundacji Carnegie, na Drugiej Avenue numer 46 na Manhattanie niedaleko siedziby ONZ w biurze numer 703. Organizacja wydaje co trzy miesiące wychodzący w małym nakładzie biuletyn o nazwie „Trialogue", wysyłany do członków i niektórych instytucji lub wybranych grup.

     Jakie są jednak cele tej organizacji? W numerze 9 „Trialogue" podano: „Komisja Trójstronna została założona w 1973 r. aby propagować idee ścisłej współpracy między trzema rejonami świata w celu rozwiązywania wspólnych problemów, szukania lepszego zrozumienia tych problemów przez opinię publiczną i stworzenia w tych rejonach doświadczenia wspólnej pracy."

     Według oświadczenia George'a Franklina, inspirowanego przez Rockefellera, sekretarza komisji dla Stanów Zjednoczonych i Kanady, opublikowanego w magazynie włoskim: „Komisja Trójstronna była pomysłem Dawida Rockefellera, ale prawdziwym architektem tej idei był Zbigniew Brzeziński." Wedle Brzezińskiego pożyteczne jest utworzyć: „grupę o mocy intelektualnej i finansowej, najsilniejszej jaka kiedykolwiek istniała na świecie,” a prace Komisji Trójstronnej mają dążyć „w kierunku systemu światowego, który rozciąga się równomiernie we wszystkich częściach świata, gdzie władza jest w rękach komunistycznych rządów." W 1975 r. na spotkaniu w Kyoto, w Japonii, Brzeziński opowiedział się za istnieniem kierownictwa światowego rozumianego jako współistnienie dominacji sowieckiej i Związku Atlantyckiego ponad rywalizacją ideologiczną.

     Pierre Faillant de Villemarest, dziennikarz i znawca tematu twierdził, że: „Komisja Trójstronna uważa, że reprezentuje cały kapitał międzynarodowy, co nie jest prawdą, ponieważ istnieją kraje takie jak Brazylia, Australia, Afryka Południowa, które są bogate w surowce i źródła energii, ale nigdy nie zostały zaproszone do Komisji. Przy czym komuniści nie mogą poważnie atakować tych, którzy pozwalają aby ustrój sowiecki przetrwał, pomimo niedostatków technologicznych i braków żywności. Trzeba tu może przypomnieć, że 70% kredytów przydzielonych dla imperium sowieckiego pochodziło z grup i firm związanych z Komisją Trójstronną”. Przytoczmy popierające tę wizję oświadczenie Brzezińskiego w Kyoto: „Oś podstawowych konfliktów nie znajduje się teraz między światem zachodnim i światem komunistycznym, tylko między krajami rozwiniętymi i nierozwiniętymi." Jak poważnie traktowano kontakty ze Związkiem Sowieckim świadczy fragment wzmiankowanej książki Brzezińskiego, którym ten pisze: „Marksizm jest zwycięstwem rozumu nad wiarą i reprezentuje etap żywotny i twórczy w dojrzewaniu uniwersalnej wizji człowieka." A w innej swojej pracy Alternatywa na kryzys pisał: „Zachęcanie krajów Wschodu do odłączenia się od ZSRR nie będzie, bez wątpienia, służyło interesom pokoju."

     Symptomy globalizacji, którą propaguje Komisja Trójstronna, były widoczne już w 1945 r., a zauważył je wówczas pisarz George Bernanos: „Po gospodarce kierowanej mamy demokrację nadzorowaną. Ten system racjonalistyczny i materialistyczny jest nie tylko nieludzki, ale skazuje wszystkie małe, średnie i duże przedsiębiorstwa na wejście w jarzmo planowania produkcji i konsumpcji." Dążenia Komisji mają zatem na celu globalizację pokroju socjalistycznego, która zaistnieje w wyniku eliminacji suwerenności narodów, wcześniej po połączeniu krajów rozwiniętych z ZSRS jednak w taki sposób aby kontrolować wszelkie informacje i kontrolować przez to kraje trzecie.

     Pogłoski o rzeczywistych zamiarach Komisji stały się znane gdy przez pomyłkę rozdano około 400 broszurek wśród osób nie związanych z Komisją Trójstronną. Broszurka nosiła tytuł „Kryzys demokracji” i zawierała następujące wnioski: „Trzeba doprowadzić do przekazania rządowi prawa i możliwości zatrzymania wszystkich informacji u swego źródła." cytuje się tam również słowa Brzezińskiego: „Władza realna będzie ostatecznie należała do tych, którzy nie tylko mają dane, ale również kontrolują informację, mogąc szybko wydedukować z niej wszystkie możliwe wnioski."

     Osoby związane z Komisją Trójstronną doświadczyły błyskotliwej kariery: Raymond Barre, były wiceprezydent Komisji Trójstronnej i profesor na uniwersytecie został ministrem gospodarki i premierem; Jimmy Carter, z gubernatora Georgii i członka komisji - prezydentem USA; Walter Mondale, senator - na wiceprezydentem USA; Cyrus Vance, udziałowiec w firmie „Simpson, Thatcher and Barlett" sekretarzem stanu; Harold Brown, prezydent Instytutu Technologii - ministrem obrony a Zbigniew Brzeziński, przewodniczący Komisji Trójstronnej - doradcą w Białym Domu do spraw bezpieczeństwa narodowego i spraw zagranicznych. Carter miał w swojej administracji ponad 30 osób z Komisji Trójstronnej. Wpływy ludzi związanej z Komisją starał się ukrócić Roland Reagan, który oskarżył publicznie 18 osób z otoczenia Cartera związanych z globalizmem i Komisją Trójstronną o porzucenie pozycji zachodnich w Afryce, o recesję amerykańską w dziedzinie zbrojeń i o ruinę Iranu, nie zdołał jednak przełamać lobby Komisji. Panuje opinia, iż członkiem Rady Stosunków Międzynarodowych i Komisji Trójstronnej był też prezydent Clinton. W administracji jego rządu pracowało prawie stu członków Rady. Poprzedni prezydent, George Bush na wysokich stanowiskach zatrudnił 95 jej członków. Sądzi się, że ich dominacja jest tak znaczna, iż spis członków Rady, którzy służyli w czterech ostatnich administracjach rządu USA, zajmowałby kilkanaście stron.

     Ostatnie spotkanie Komisji w zamkniętej części Biblioteki Kongresu odbyło się niedawno. Rozmowy dotyczyły sytuacji na Bliskim Wschodzie i bliskiej wojny z Syrią. Według raportu napisanego przez Jima Tuckera z gazety American Free Press "To może być największa [wojna] jaką tam kiedykolwiek mieliśmy".

Literatura:

J.A.Cervera - Pajęczyna władzy - Wrocław 1997.

Barry M. Goldwater, With No Apologies, wyd. Berkley, 1980

Danièle de Villemarest et William Wolf, Faits et chroniques interdits au public - Tome 3 : la Trilatérale, Aquilion 2007.

Pierre de Villemarest Le Mondialisme contre nos libertés, réédition complétée en 2001

Link

Link

/ Kazia/

Polecamy na podobny temat

Grupa Bilderberga

Link

Spisek żarówkowy - nieznana historia zaplanowanej nieprzydatności

Link

Józef Hieronim Retinger, szara eminencja Europy, twórca Grupy Bilderberga

Link


Komentarze
#1 | Kazia dnia 14.02.2013
No cóż, oczywiście że dotychczasowi "idioci" jak ich nazwałeś odejdą w sposób naturalny, ale wtedy ustąpią miejsca następnym, niestety.
#2 | Kazia dnia 14.02.2013
Amelio wychodzi na to, że "teorie spiskowe" są bardzo prawdopodobne. Kolejna formalna-nieformalna grupa która miesza jak tylko potrafi. Ale wszystko jak sądzę do czasu. Bo ja się UE wywróci to runie jeden z filarów, a wtedy cały układ się obróci.
#3 | Jacek Mruk dnia 14.02.2013
Idioci uzurpują sobie prawo do rządzenia Światem.
Zapomnieli o Bogu , że jest człowieka bratem. Cóż z ich pazerności na mamonę , skoro jej ze sobą do piekła nie zabiorą. Tu zostanie i stanie się dla potomnych tylko kłopotem.
Pozdrawiam
Dodaj komentarz
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze

ZALOGUJ SIĘ aby móc dodać komentarz.

ZAREJESTRUJ SIĘ aby móc dodać komentarz.

Powrót na stronę główną